Από την Αστρολόγο της Αναγεννησιακής Αστρολογίας ΛΥΓΙΑ (Θέκλα Μεταξά)  

Πόσο γοητευτικά ακούγεται αυτός ο όρος «αστρολογία της Αναγέννησης»!

Τι είναι όμως αυτή η αστρολογία; Σε τι διαφέρει από τη Δυτική αστρολογία που όλοι γνωρίζουμε;

Εγώ θα ξεκινήσω με το ερώτημα «πιστεύετε πραγματικά στην Αστρολογία»;

Αυτή η ερώτηση αποτελεί επίμαχο θέμα εδώ και πολλά χρόνια και διχάζει τον κόσμο σε δύο στρατόπεδα: σε φανατικούς υποστηρικτές  και σε αδιάλλακτους αρνητές.

Η απάντηση θα ερχόταν πιο εύκολα αν θα μπορούσαμε να απαντήσουμε σε μια άλλη ερώτηση «υπάρχει πνευματική σφαίρα, πνευματικός κόσμος και πνευματικές καταστάσεις»;

Εάν η απάντηση είναι «όχι» τότε η αστρολογία δεν είναι τίποτε άλλο από μια πλάνη και μια ανοησία, γιατί σ’ αυτή την περίπτωση μια πνευματική επιστήμη θα ήταν αδύνατη. Όμως μια τέτοια άποψη καταστρέφει και την πίστη στη θρησκεία και την πνευματικότητα και οδηγεί στην απελπισμένη και ανούσια, μονόπλευρη υλιστική υπαρξιακή πεποίθηση.

Αν λοιπόν δεχτούμε την ύπαρξη της πνευματικότητας παράλληλα με τον υλισμό, τότε η αστρολογία γίνεται μια αποδεκτή πραγματικότητα. Έχοντας εξετάσει προσεκτικά αυτό το θέμα και έχοντας πετύχει σταθερά αξιόπιστα αποτελέσματα, μπορώ να διαβεβαιώσω ότι η αστρολογία υπάρχει και «δουλεύει». Θα πρέπει λοιπόν επί τέλους να σταματήσουμε να τροφοδοτούμε τα συμπτώματα της πνευματικής πενίας της εποχής μας.  

Αστρολογία είναι η σχέση των ουρανίων σωμάτων με τα γεγονότα που διαδραματίζονται στη γη.  

Η Αστρολογία της Αναγέννησης άνθισε περίπου μεταξύ 1400 και 1700 μ.Χ. και αποτελεί την τελευταία φάση της Παραδοσιακής Αστρολογίας.

Η Παραδοσιακή Αστρολογία έχει πατρίδα τη Βαβυλώνα και τη Χαλδαία, και υπήρξε πολύ διαδεδομένη κατά τους Ελληνιστικούς και Ρωμαϊκούς χρόνους. Αργότερα, κατά τον 5^ο μ.Χ. αιώνα και μετά την παρακμή του Ρωμαϊκού κράτους και την εγκαθίδρυση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, η γνώση της αστρολογίας, πέρασε στα χέρια του Ισλάμ. Ο Ισλαμικός πολιτισμός διέδωσε την αστρολογία στη Μέση Ανατολή και έτσι η γνώση που ο Βυζαντινός πολιτισμός προσπάθησε να καταστρέψει, διασώθηκε, για να διαδοθεί αργότερα στην Ευρώπη.

Κατά το 13^ο αιώνα που η Ευρώπη άρχισε να αναρρώνει από το σκοταδισμό του Μεσαίωνα, ένας μεγάλος αριθμός φιλοσοφικών και επιστημονικών θεμάτων μεταφράστηκε από τα Αραβικά στα Λατινικά και κατ’ αυτόν τον τρόπο έγινε εύκολη η πρόσβαση των Ευρωπαίων σπουδαστών στα θέματα αυτά. Οι πηγές λοιπόν της παραδοσιακής αστρολογίας είναι άμεσα συνδεδεμένες μα τον Αραβικό πολιτισμό.  

Γύρω στα 1980, φωτισμένοι αστρολόγοι όπως ο Ρόμπερτ Ζόλλερ και η Ολίβια Μπάρκλεϋ αναβίωσαν και πάλι την παραδοσιακή αστρολογία, παρ’ όλα αυτά οι περισσότεροι αστρολόγοι σήμερα στην Ελλάδα χρησιμοποιούν τη μοντέρνα αστρολογία.

Άξιος συνεχιστής του έργου του Ζόλλερ και της Μπάρκλεϋ στην αναβίωση της παραδοσιακής αστρολογίας είναι ο Κρίστοφερ Γουόρνακ, του οποίου έχω την τύχη και την τιμή να είμαι μαθήτρια.